Lieve vrienden, familie, kennissen en andere geinteresseerden,

Daar zijn we dan, in een week al gebruind en wel. Met 35 graden en een windje erbij is Durban een bruisende moderne plakkerige stad. Onze eerste week in Zuid Afrika hebben we verspreid doorgebracht. Ferry in een auto van Kaapstad naar Port Elisabeth, Malou tussen tijgerhaaien en olifanten en Denise in het dorp met haar Afrikaanse liefde. Een eerste week met veel indrukken en interessante gesprekken over de cultuur, de apartheid en het festival. Hoe zit het hier eigenlijk in elkaar? We zijn nieuwsgierig en komen er achter dat we eigenlijk maar weinig afweten van onze geschiedenis hier in Zuid Afrika. De gesprekken met locals, blank en zwart, geeft ons een beter perspectief maar verward ons ook.
Afgelopen week zijn we begonnen met de voorbereidingen van de voorstelling. Denise heeft een interview op de nationale radio gedaan en er komt een artikel over ons in de Daily news. Het festival wordt goed gepromoot en heeft veel publiciteit. We hebben de mensen ontmoet van de techniek, Emma de regisseur van het festival en verschillende andere belangrijke mensen aan wie het Musho festival zijn bestaan heeft te danken. Gisteren was dan de openingsceremonie. De directeur van PANSA (een organisatie die het Musho steunt)  opende het festival met een welkomscoctail in het kleine Catherina theater aan de grote haven van Durban. Een theater, met geluid van ruisende afzuigkappen van het restaurant beneden, heeft airco en 170 zitplaatsen. Waar we in Marokko in een soort  Carre zaten met meer dan 1000 zitplaatsen en overal grote camera’s, zitten we hier in een intiemere setting. Het Musho festival is voor voorstellingen met 1 a 2 acteurs met intieme, innovatieve en ontroerende verhalen. 50 groepen hadden zich ingeschreven en 16 groepen mogen uiteindelijk op het festival spelen. We zijn trots dat ook wij er tussen staan.
We ontmoeten Roel van toneelgroep Siberia uit Rotterdam die veel betekent voor de TWIST groepen en stiekem in de geheime jury zit. TWIST is een organisatie die talentvolle jongeren een kans geeft zich verder en professioneel te ontwikkelen in het theater.
Vandaag hebben we in de vroege ochtend onze technische doorloop gedaan. We hadden een uur de tijd om de ruimte te ontdekken. We komen er al snel achter dat dit theater veel nadelen heeft. Het toneel is zo breed dat we de helft van het publiek moeilijk kunnen bereiken. En besluiten daarom om de zijkanten af te sluiten zodat het publiek dichter op ons komt te zitten. Er giert een brullend geluid door het theater en vragen aan de manager of de airco misschien uit kan. Hij verteld ons dat dit het geluid is van het afzuigsysteem van het restaurant beneden.  We (Malou en Denise) hebben er moeite mee om over het geluid heen te komen. We moeten schreeuwen wat voor ons gevoel ten koste gaat van ons spel. Ferry zorgt er voor dat we ons op ons gemak gaan voelen en na het uur krijgen we er weer vertrouwen in. De technicus is in vergelijking met Marokko een meedenkend en hardwerkende improvisator. Een technicus met verborgen talenten zoals het schrijven van toneelteksten. De mensen zijn enorm aardig, helpen ons met alle vragen.
De jongens van Umsido, waar we volgende week de uitwisseling mee gaan doen hebben we eindelijk ontmoet. Na een aantal mails vanuit onze kant hebben we ze eindelijk te pakken gekregen. Ze kijken er naar uit met ons te werken maar hebben waarschijnlijk dezelfde week ook nog een ander project lopen. Het gaat dus op zijn Afrikaans, we weten nog niet wat er gaat gebeuren. Emma, de regisseur en artistiek leidster van het festival stuurde er op aan dat als het toch niet gaat werken met de Umsindo groep er een TWIST groep is die het zelfde project met ons zou willen doen. Maar wij geven de moed niet op, wij willen met de Umsindo jongens werken. Morgen gaan we met ze rond de tafel om door te spreken wat de mogelijkheden zijn en hoe zij in dit project staan.
Vanavond hebben we een etentje met Emma voordat we naar de voorstelling gaan, een satire.

Het belooft een drukke inspirerende week te worden. We zijn relaxed en zenuwachtig tegelijk. De verwachtingen zijn hoog.

We hebben er zin in en ow wat is het warm!

Bedankt voor alle donaties en steun, we zijn bijna rond en we vinden het ongelofelijk dat we hier zijn en ‘Dancing on your grave’ aan deze kant van de wereld mogen spelen.. Soms lijkt het bijna niet echt.

Hier de website van het festival met het programma mochten jullie het leuk vinden. En lees hieronder de vragen en antwoorden voor het artikel van de Daily News. http://www.mushofestival.co.za/contentpage.aspx?pageid=1555

__________________________________________________

1. Please tell us a bit more about how you guys funded your trip down here?
after we wrote a proposal and were invited to the Musho Festival in October we tried to get funding at different Dutch Culture Funds.
For various reasons we weren't able to meet up to the standards to receive funding. With a 10 days left to give the Musho Festival organization a
final answer on wether we were able to make it ore not, we were not ready to give up and decided to start a last minute crowdfunding action.
There are platforms online on which you can present your project. Crowdfunding basically means that a lot of people contribute a small amount of money
to realize one goal. We emailed our project website link to our network: friends, family, companies were we used to do internships etc. We received small and
big support from many different people. A real humbling experience!
 
2. How and when did you first get to hear about Musho?
I (Denise Lukkenaer) did an internship at Twist Theatre Development Projects (a three year project that focusses on the development of 6 community art groups in KwaZulu Natal)
in 2010. That's when i found out about the different theatre festivals happening in Durban and South Africa.

3. I believe you are also involved in Twist this year? Please tell us how this came about and what it is that you are doing for the project?
This play, Dancing on your grave, was the final directing project of Ferry Spigt. Me, him and Malou van Sluis (the other actress) all studied together at the School of the Arts in Utrecht.
The play was invited to perform on a festival in Casablanca, Morocco, were we went in september. In Morocco this play about death and mourning lead to vivid discussions amongst audience members. That was the reason why we wanted to do more then just perform once here in Durban. We contacted Umsindo theatre projects, a talented young theatre griup from Umlazi that is involved in twist projects. With them we will do a one week exchange project, were we take the themes of Dancing on your grave, and develope a new show
together as one, new group.
 
4.1 Please tell us a bit more about the inspiration behind the play and why these themes of death and mourning were chosen to be explored in the work?
Ferry Spigt, the director, has always been fascinated by the facade people that people hold up: pretending things are ok, when really they're not. When does this facade break, and what happens after that? For this play he was inspired by the following: 'you don't pick your own family, what if people can't get along, but are still stuck with each other because family ties are just something you can;t cut loose'.
The setting for a funeral was chosen later. So family ties and keeping up appearances were the first themes Ferry started working from. While after choosing the funeral setting it really became about the pain and struggle that comes along while dealing with a family death. The two characters' different approach in dealing with this mourning is what makes the
play interesting and layered.
 
4.2 Congrats on the win at Festival International de Théâtre in Morocco - was this expected and how did you guys feel after hearing the news of your awards?
Thanks. We didn't expect winning a price at all, i think we didn't even know that there were prices to win at first, and then winning 2! It was an amazing night for us. Unfortunately Ferry had already left back to the Netherlands, because he had another premiere to attend. Malou and I were amazed, grateful and extremely happy when we received the prices. It meant that our play had caused something amongst the audience, and that people appreciated our intimate, direct style of performing.
 
4.3 Do you think the Sout African audience will relate to this work and what above all do you hope we will leave the theatre with after watching the play
We definetely think the sa audience will be able to relate. The funeral shown is very Dutch in a way: we try not to show our emotions, we don't feel free to sing, dance and cry. So in that way it shows a very different picture. But, as far as the themes go, there are a lot of young people in South Africa that have dealt with death around them, probably way more then a lot of Dutch young people. We don't know how they get through that, and that is exactly what we hope the play will help to find out: we hope it opens a conversation afterwards were people can exchange their stories.
 
5. Is this your first visit to SA/Durban? Do you foresee that you will continue to be involved with Musho in the future
For me it is my third time here, after being here for 4,5 months in 2010, South Africa stole a piece of my heart and I think this country will always remain part of my life. For Ferry and Malou it is the first time here, so they're experiencing a different, exciting, sometimes complicated new world.
If we could be part of the Musho Festival in the furute, that would of course be great! Than we would have to keep bringing interesting plays that appeal to international audiences. We'll try our best!

http://www.mushofestival.co.za/contentpage.aspx?pageid=1555